2026-06-03 15:38 UTC
@rdarmila Naukowiec pracujący w tajnym instytucie badającym symulatory rzeczywistości spóźnia się na samolot lecący na konferencję. Próbując za wszelką cenę opóźnić odlot, powoduje kilkuminutowe przesunięcie startu. Nie udaje mu się jednak wejść na pokład. Samolot ulega katastrofie.
Dręczony poczuciem winy zaczyna nielegalnie używać technologii instytutu, by odtworzyć wydarzenia tamtego dnia i sprawdzić, czy to jego działania doprowadziły do tragedii. Symulacje są niemal nieodróżnialne od rzeczywistości. Z czasem obsesyjnie wraca do kolejnych wariantów katastrofy.
W końcu odkrywa, że katastrofa wydarzyłaby się niezależnie od jego opóźnienia. Nie był winny. Ale w jednym z wariantów udaje mu się wejść na pokład. Dzięki przypadkowemu ciągowi zdarzeń zauważa zagrożenie i doprowadza do awaryjnego lądowania. Kobieta siedząca obok niego przeżywa. W symulacji widzi ich dalsze życie - związek, dom, dziecko, zwyczajną przyszłość, której nigdy nie miał.
Uzależnia się od tej wersji rzeczywistości. Przestaje odróżniać stratę od tęsknoty za czymś, co nigdy się nie wydarzyło. Aż w końcu instytut odkrywa, że manipulował systemem bez zgody. Odłączają go.
I wtedy ostatni cios. W realnym świecie odnaleziono ocalałych.
Dowiaduje się, że kobieta jednak przeżyła katastrofę naprawdę. Uratował ją inny pasażer. Zostali małżeństwem. Mija ją przypadkiem w zwyczajnym miejscu. Ona go nie zna. Nigdy go nie poznała. A on wie, że przegrał całe życie nie dlatego, że spowodował katastrofę - tylko dlatego, że nie zdążył wejść na pokład.
No i oczywiście pomysł jest ze średniej… a potem Source Code, Efekt Motyla, Passengers i dupa Jasiu.
I takich pomysłów miałem co najmniej trzy, a potem ktoś je sfilmował :/
Moja mówi, że to dlatego iż w poprzednim życiu zdradziłem Ojczyznę :(
Replies (0)
No replies.